Een uitstapje naar Singapore’s laatste kampong — Lorong Buangkok

Veel mensen weten het niet, maar midden in de glanzende betonnen jungle van Singapore ligt de laatste kampong van het land: Kampong Lorong Buangkok. Het is een van de echte verborgen parels van Singapore.

Wij bezochten het met een lokale gids, omdat de kampong nog altijd privébezit is, en vonden het bijzonder om ons al was het maar voor een middag even deel van een eenvoudigere tijd te voelen.

De kampong werd in 1956 gebouwd door Mr Sng, een ondernemer in de traditionele Chinese geneeskunde, om plantagearbeiders te huisvesten. Op het hoogtepunt was de kampong zo groot als zes voetbalvelden en woonden er meer dan 40 families.

Toen lag de huur tussen de 2 en 25 dollar per maand. Kun je raden hoeveel dat vandaag is? Lees tot het einde om erachter te komen!

Vandaag wonen er nog 25 families in deze kampong en is het terrein geslonken tot drie voetbalvelden. De rest van het land is inmiddels terugverkocht aan de overheid om de HDB-flats te bouwen die de kampong nu omringen.

Toen Mr Sng overleed, liet hij het land na aan zijn jongste dochter, Mdm Sng, die vandaag nog steeds in de kampong woont.

Ook al wordt de kampong nu omringd door flats, toen we de kampong binnenliepen, hoorden we alleen het geluid van kippen.

Hier lopen kippen vrij rond, en ze zijn huisdieren - niet om op te eten. Ze komen zelfs naar je toe voor een aaitje, en krijgen van de bewoners liefkozend namen als Ah Liang en Ah Qiang.

Ondanks alle moderniteit leeft de geest van "Gotong royong" (elkaar helpen in de gemeenschap) in de kampong nog volop. Onze gids vertelde dat veel families hier vier of vijf eettafels in hun woonkamer hebben staan.

Dat komt omdat een buur die even binnenliep om rijst of suiker te lenen, vaak meteen werd uitgenodigd om te blijven eten!

Toen we door de kampong liepen, voelden we die gemeenschapszin heel sterk. We wilden graag met een gids mee, omdat we wisten dat de kampong nog steeds privébezit is en we Mdm Sng en de bewoners met respect wilden bezoeken.

Wat we niet wisten, was dat de gidsen gasten alleen konden rondleiden omdat ze jarenlang vrijwilligerswerk in de kampong hadden gedaan en het vertrouwen van de bewoners hadden gewonnen.

Ze repareerden daken en maakten zelfs huizen schoon! Toen we met onze gids rondliepen, voelde het echt alsof we deel uitmaakten van de gemeenschap, omdat we steeds even stopten voor een praatje met bewoners en werden uitgenodigd om hun tuinen te bekijken.

We mochten zelfs ouderwetse spelletjes spelen, zoals mikado, five stones, zero-point met knikkers en touwtje springen met elastiek! Het voelde echt als een leuke sprong terug naar een tijd die we bijna vergeten waren, een tijd van eenvoudig plezier.

De bewoners hier hebben ook een sterke band met Moeder Aarde. Ze wezen de planten om ons heen aan en vertelden ons er meer over.

Ze lieten ons zien dat de illegale betelnotenplant gebruikt kon worden om vuur aan te steken, dat de vreemd uitziende broodvrucht heerlijke chips opleverde, en dat citronella, die muggen weert, ook gebruikt kon worden om mee te koken!

Ook al waren we er maar een paar uur, ons bezoek aan de kampong was een van onze meest bijzondere ontmoetingen in Singapore. De liefde die de bewoners voor elkaar hadden en de vriendelijkheid waarmee ze ons ontvingen, raakten ons echt.

Het is zeker een eenvoudiger manier van leven, maar het herinnerde ons er ook aan dat het leven niet veel extra's nodig heeft om echt goed te zijn. Vriendelijke kippen, eetbare planten en aardige buren - misschien is dat eigenlijk alles wat we nodig hebben.

PS: De huur vandaag? Het duizelingwekkende bedrag van 4 tot 30 dollar per maand. Die is sinds 1956 nauwelijks gestegen, omdat mevrouw Sng de gemeenschap wilde behouden en ervoor wilde zorgen. Dat noem je nog eens gemeenschapszin!

Bekijk Lorong Buangkok zelf👇

Let's Go Tour

Privérondleiding door de laatste kampong van Singapore

__placeholder_33__

Let op: Kampong Lorong Buangkok is een woonwijk waar nog steeds families in de huizen wonen. Wees daarom alsjeblieft respectvol en zorg ervoor dat je geen foto's in de huizen maakt, tenzij je daar toestemming voor hebt.