Ze verliet het zakelijke leven in China om in Thailand honden en eenden te redden

Yidan leeft het soort leven waar de meesten van ons alleen van kunnen dromen — wakker worden met uitzicht op de bergen, haar eigen eten verbouwen en een bamboehuis delen met een familie geredde dieren.

Maar zo is het niet altijd geweest.

Jarenlang werkte Yidan in cryptomarketing in Beijing en Shanghai en vloog ze de wereld rond voor conferenties. Haar werk bracht haar uiteindelijk naar Bangkok, waar ze nog een paar jaar in de ratrace bleef. Toen kwam COVID, en de wereld stond stil.

Ze waardeerde het platteland pas toen het verdwenen was

Yidan groeide op op het Chinese platteland. Vissen met stokken, in hooibergen klimmen — zo'n rustig, nuchter soort jeugd die ze pas veel later echt wist te waarderen.

Tegen de tijd dat ze oud genoeg was om het terug te willen, was het verdwenen.

"COVID zette me aan het denken over het verleden," zegt ze. "Ik besefte dat ik wilde leven zoals toen, vroeger in China. Maar dat kon niet, want mijn geboorteplaats was geen platteland meer. Er waren Starbucks en McDonald's."

Het is een bepaald soort heimwee — terug willen naar een plek die niet meer bestaat. De meeste mensen die dat voelen, leven er gewoon mee. Yidan ging op zoek naar een andere plek waar dat nog wel bestond.

"Is dit echt hoe ik mijn leven wil doorbrengen?"

Toen de conferenties stopten en het reizen ook stilviel, haalde de vraag waar Yidan al die tijd voor was weggerend haar eindelijk in.

Ze begon door Thailand te reizen. Eerst de eilanden — de plekken die zo van een ansichtkaart lijken te komen. Daarna trok ze verder naar het noorden, de bergen van Chiang Dao in.

De modderige grond. De geur van hooi. De stilte.

„Ik vond hier een soortgelijk gevoel van thuis,” zegt ze. „Ik weet nog dat ik dacht dat ik hier, in een ander land, echt weer als een kind zou kunnen leven.”

De dieren bleven haar vinden

De eerste was Lucky, een straathond in Bangkok die op een dag haar taxi in sprong en weigerde eruit te gaan. Daarna kwam Baloo, haar tweede hond. Toen Chestnut de kat. Toen Dumpling, een egel. Tegen de tijd dat ze stopte met tellen, waren het er acht.

Ze heeft er geen sluitende verklaring voor. „Op de een of andere manier blijven ze gewoon naar me toe komen”, zegt ze, „en ik voel met stuk voor stuk een band, dus ze blijven.”

Wat ze wél wist, was dat ze een echt thuis voor hen nodig had — een stuk land waar ze vrij konden rondrennen, en waar ook zij eindelijk zelf tot rust kon komen.

Een bamboehuis, gebouwd met het dorp

In 2022 huurde Yidan een klein stuk land in Chiang Dao en begon ze vanaf nul een bamboehuis te bouwen. Een tijdlang woonde ze met Lucky in een tent, pal naast de plek waar uiteindelijk haar droomhuis zou komen te staan.

Ze bouwde het niet alleen.

De tantes en ooms uit het dorp lieten haar zien hoe je met het land werkt en hielpen haar het huis stukje bij beetje op te bouwen. Ondertussen leerde ze Thai — eerst langzaam, totdat ze zich op een dag realiseerde dat ze vloeiend sprak.

Tegen de tijd dat het huis af was, was ze niet meer alleen een buitenlander die daar toevallig woonde. Ze was iemand voor wie het dorp een thuis had gebouwd.

Een farmstay, bijna per toeval

Wat begon als een persoonlijk toevluchtsoord, groeide langzaam uit tot iets groters.

Yidan stelde de plek open als een kleinschalige farmstay, deels om in haar eigen onderhoud te voorzien en deels omdat het dorp onderdeel van het verhaal was geworden. Ze haalt haar producten lokaal. Ze werkt samen met dorpsbewoners. Zo brengt ze inkomen in een gemeenschap die haar heeft opgenomen.

Elke februari organiseert ze op haar terrein een boerenmarkt. Lokale boeren uit Chiang Dao en ambachtsmakers uit de bergdorpen komen er hun biologische producten en handgemaakte spullen verkopen.

Ze heeft ook geiten geholpen bij de bevalling en samengewerkt met een lokale ngo om de sterilisatie van meer dan 200 zwerfdieren in de omgeving te financieren. Haar bamboehuis is intussen stilletjes een veilige haven geworden voor zwerfdieren die nergens anders naartoe kunnen.

Ze ging op zoek naar een thuis. Uiteindelijk maakte ze er een voor het dorp — en ook voor een paar honderd dieren.

Logeren bij Yidan

Eerlijk is eerlijk: Yidans plek is geen luxe retraite. Het bamboehuis is eenvoudig, de dieren maken rommel, en landelijk leven in Noord-Thailand betekent dat je in het dagelijks leven echt wat gemak inlevert.

Precies dat is het idee. Als je bij haar verblijft, word je wakker met uitzicht op de bergen en rek je je uit bij een lotusbassin. Je eet maaltijden vers uit de tuin, helpt mee met verzamelen of koken in de keuken als je daar zin in hebt, en loopt onderweg naar de warmwaterbronnen langs waggelende eenden en slapende katten. Sommige avonden zit je met Yidan en de dorpsbewoners rond het kampvuur en doe je bijna niets.

Juist dat blijkt een groot deel van de aantrekkingskracht te zijn.

Boek hier je verblijf bij Yidan in Chiang Dao.